از هیأت تا هشتگ؛ چگونه با جنگ شناختی مقابله کنیم؟
در جهانی که تیرهای دشمن از جنس روایت و تصویر است، هر سکوتی میدان فتح اوست. اگر ما محتوا نسازیم، او میسازد؛ اگر ما روایت نکنیم، او حقیقت را تحریف میکند. وقت آن رسیده از هیأت تا هشتگ، به جبههی جنگ شناختی برگردیم، با ایمان، با محتوا، با قدرت.
از گهواره تا گلزار؛ کودکان شهید، گواه جنایتند
امروز، همین امروز، جایی در قلب تهران، کودکی ششماهه را تشییع کرند—در کنار سردارانی که عمرشان را وقف دفاع از خاک و شرافت این وطن کرده بودند. نمیدانم این کلمات را با خون بنویسم یا با اشک؛ از لحظهای که چشمم به آن تابوت کوچک افتاد، چیزی درونم شکست. لالاییای که هیچگاه تمام نشد، لبخندی که مجال طلوع نیافت. این یادداشت را نوشتم نه صرفاً برای روایت، بلکه برای فریاد: وجدانها هنوز بیدارند! و جهانی که هنوز زنده است، نمیتواند در برابر جنایتهای رژیم کودککش اسرائیل سکوت کند.
فرهنگ و مذهب
مسابقه بزرگ روشنای آذربایجان
سلام به همراهان عزیز! وقتشه با یه مسابقهی جذاب، هم اطلاعاتتون رو بسنجید، هم جایزه ببرید 💡📱 ✅ هر هفته از مطالب کانال یه سوال میپرسیم ✅ فقط اعضای کانال روشنای آذربایجان در ایتا میتونن شرکت کنن 🎁 دو نفر از کسانی که پاسخ درست بدن، از طریق قرعهکشی برندهی شارژ صد هزار تومانی جهت […]
از هیأت تا هشتگ؛ چگونه با جنگ شناختی مقابله کنیم؟
در جهانی که تیرهای دشمن از جنس روایت و تصویر است، هر سکوتی میدان فتح اوست. اگر ما محتوا نسازیم، او میسازد؛ اگر ما روایت نکنیم، او حقیقت را تحریف میکند. وقت آن رسیده از هیأت تا هشتگ، به جبههی جنگ شناختی برگردیم، با ایمان، با محتوا، با قدرت.
تراکتور، صدای اتحاد و وطندوستی: پاسخ آذربایجان به اتهامهای تاریخی
در روزگاری که برخی هنوز با عینک تنگنظرانه، مردم آذربایجان و هواداران تراکتور را با برچسبهای ناعادلانه مینگرند، رفتار این مردم در بزنگاههای حساس تاریخی نشان داد که عشق به وطن در رگهایشان جاریست. جنگ دوازدهروزه و تجاوز اسرائیل به خاک ایران، بار دیگر فرصتی شد تا چهرهی واقعی این ملت با صراحت، درخشش و تعهدی مثالزدنی نمایان شود.
از گهواره تا گلزار؛ کودکان شهید، گواه جنایتند
امروز، همین امروز، جایی در قلب تهران، کودکی ششماهه را تشییع کرند—در کنار سردارانی که عمرشان را وقف دفاع از خاک و شرافت این وطن کرده بودند. نمیدانم این کلمات را با خون بنویسم یا با اشک؛ از لحظهای که چشمم به آن تابوت کوچک افتاد، چیزی درونم شکست. لالاییای که هیچگاه تمام نشد، لبخندی که مجال طلوع نیافت. این یادداشت را نوشتم نه صرفاً برای روایت، بلکه برای فریاد: وجدانها هنوز بیدارند! و جهانی که هنوز زنده است، نمیتواند در برابر جنایتهای رژیم کودککش اسرائیل سکوت کند.
گالری عکس
گالری فیلم
