در روزگاری که برخی هنوز با عینک تنگنظرانه، مردم آذربایجان و هواداران تراکتور را با برچسبهای ناعادلانه مینگرند، رفتار این مردم در بزنگاههای حساس تاریخی نشان داد که عشق به وطن در رگهایشان جاریست. جنگ دوازدهروزه و تجاوز اسرائیل به خاک ایران، بار دیگر فرصتی شد تا چهرهی واقعی این ملت با صراحت، درخشش و تعهدی مثالزدنی نمایان شود.
چند سالیست که رقم قراردادهای بازیکنان فوتبال ایران، دیگر نه از زمین، که از آسمان نوشته میشود. وقتی دروازهبانی مثل پیام نیازمند بیش از ستارههای آسیایی دستمزد میگیرد، یا مدافعی مانند عارف آقاسی قرارداد ۲۰۰ میلیاردی میبندد، دیگر نمیتوان چشم بر فاجعه اقتصادی فوتبال بست.
تراکتور ورژن ۱۴۰۳ یکی از تکمیل ترین تیم های تاریخ باشگاه است. این تیم را می توان با تقویت جزئی نه تنها مدعی جام داخلی بلکه یکی از مدعی های کسب جام در لیگ نخبگان فوتبال آسیا نامید.
چطور سازمان تامین اجتماعی که خودش وضعیت مطلوبی ندارد و در آینده ای نه چندان دور ممکن است با بحران مواجه شود، قرار است متولی باشگاهی شود که زیان ده است و حداقل تا چند سال آینده هیچ چشم اندازی برای درامد زا کردن آن وجود ندارد؟