حدیث روز
امام علی (ع) می فرماید : هر کس از خود بدگویی و انتقاد کند٬ خود را اصلاح کرده و هر کس خودستایی نماید٬ پس به تحقیق خویش را تباه نموده است.

یکشنبه, ۳ مهر , ۱۴۰۱ 29 صفر 1444 Sunday, 25 September , 2022 ساعت تعداد کل نوشته ها : 142 تعداد نوشته های امروز : 0 تعداد اعضا : 3 تعداد دیدگاهها : 5×
  • اوقات شرعی


    Warning: A non-numeric value encountered in /home/azarpis1/public_html/wp-content/plugins/azan/index.php on line 122

  • دیپلماسی تسلیم

    در مسیر ابوموسی اشعری

    شناسه : 676 03 می 2021 - 14:41 ارسال توسط : نویسنده : دکتر مرتضی عبدی منبع : ارسالی به تحریریه
    رهبر انقلاب مستدل از نقش حاج قاسم و قدس در غرب آسیا و تضاد آن با «دیپلماسی انفعالی» می گوید و ظریف به جای وقوف به خطایش ‌و‌ درک اینکه اشتباه کرده، ادای سرباز در می آورد و انگار می گوید:« حالا که شما ناراحت می شوی، من دیگر حرف کارشناسی نمی زنم»!!
    در مسیر ابوموسی اشعری
    پ
    پ

    دکتر مرتضی عبدی مسئول کارگروه حقوقی و قضائی مجمع عالی بسیج سپاه عاشورا در یادداشتی که به تحریریه پایگاه خبری تحلیلی آذرپیشرفت ارسال کردند،نوشت:

    معتقدم لُب سخنان رهبر معظم انقلاب درباره سخنان ظریف این چند واژه بود:
    ۱. دشمن شادکن بود
    ۲. مایه تاسف و تاثر است
    ۳. تکرار حرفهای امریکاییها است
    ۴. خطای بزرگ
    ۵.نباید از یک مسئول جمهوری اسلامی شنیده می شد.
    و درباره نقش وزارت خارجه هم فرمودند:
    «سیاست خارجی در هیچ کشوری در وزارت خارجه انجام نمیگیرد. وزارت خارجه مجری است…در شورای عالی امنیت ملی تصمیم‌گیری می شود و البته وزارت خارجه هم مشارکت دارد.»
    با این فرمایشات، تکلیف ظریف و حامیانش معلوم است و مظلومیت حاج قاسم، دامن آنها را گرفت.
    اما لازمست دو نکته مهم را متاثر از فرمایشات امروز بیان کنم؛ نخست بیانیه اینستایی ظریف و دوم بحث اختیارات وزارت خارجه

    نخست: بیانیه ظریف

    بیانیه ظریف در هوای نفاق، پوستین وارونه ای برای عوام و ساده دلان بود. او بدون پذیرش خطاهای تاسف برانگیز و همراهی اش با قاتلان شهید سلیمانی، در تعریض صریح به فرمایش آقا می گوید: «نقطه پایانی بر بحث های کارشناسی »!!
    گویی او یگانه کارشناس میدان است و حرفش هم درست و بی نقص است، اما در یک نظام توتالیتر، ناچار به تسلیم و تمکین است!! لذا از نقطه پایان سخن می گوید!
    رهبر انقلاب مستدل از نقش حاج قاسم و قدس در غرب آسیا و تضاد آن با «دیپلماسی انفعالی» می گوید و ظریف به جای وقوف به خطایش ‌و‌ درک اینکه اشتباه کرده، ادای سرباز در می آورد و انگار می گوید:« حالا که شما ناراحت می شوی، من دیگر حرف کارشناسی نمی زنم»!!
    آیا او یگانه کارشناس است و ممکن نیست خطا کرده باشد!؟ حتی با اینهمه حجت و بینه آشکار میدانی!؟
    دیپلماسی انفعالی معنایی جز تسلیم و عقب نشینی پی در پی در برابر سیاست های غرب دارد!؟ مثلا عقب نشینی در ماجرای محاصره یمن مصداق آن نیست!؟
    این نحوه برخورد، حداقل گویای نفهمی در موضوع نیست!؟ حداکثرش‌ را نمی دانم…

    دوم: اختیارات وزارت خارجه

    برخی مثل عباس عبدی، کودکانه عبارت «وزارت‌خارجه مجری است نه سیاستگذار» را ابزاری برای تبرئه وزیر و دولت در همه فجایع دستگاه دیپلماسی از جمله برجام دانسته اند!!
    اما باید در نظر داشت که
    این سخن در مقابل زیاده خواهی ظریف که در تقابل پوشالی «میدان- دیپلماسی» توقع داشت که عنان امور به اویی که بدیهیات سیاست و دیپلماسی را بلد نیست سپرده شود، پس به او تذکر داده شد که تو مجری هستی نه بیشتر!
    دیگر آنکه مجری بودن، دال بر تایید همه کارهای او نیست، مثلا در برجام، رهبری اولا بدبینی عمیق خود را به مذاکره با دشمن اعلام کرد و حتی فرمودند:« تجربه این مذاکرات، ظرفیت فکری ملت ایران را بالا میبرد…»اما دولتی ها با بازی در شورای امنیت ملی و فضا سازی در افکاری عمومی، مجوز مذاکره حتی با آمریکا را گرفتند ،ثانیا رهبری شروط متعدد گذاشتند که هیچ یک عملی نشد، اینها گردن مجری است یا رهبری!؟
    آنها که کودکانه می کوشند خسارت محض را به حساب امام جامعه بگذارند، حتما خلع امام علی از حکومت و جانشینی معاویه را که توسط ابوموسی اشعری رقم خورد، کار و خواست خود حضرت می دانند!
    به همین اندازه پوچ و بی منطق!

    ثبت دیدگاه

    • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
    • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
    • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.